مقصر اثر جدید از محمود کما

سرطان بگه ولی گیر آدم گشنه نکی
آدم گشنه که به لطف تو درحال رشده نکی
مث سگ در خونه که صاحب خو بگه کک
ای دگه به ما اگه متلک
سبز بودن زیر سایه‌سار سبز دل ما
فکر شوکه دنیا همش ای مدلین
کارت بوخارت وسط سینه‌مو
که هر علف هرز فکر ایکه به خو گلین
روشنی تا وقتی ما بت وصلیم
زیر پا اکشی تا ما ببیم تسلیم؟
صدتا مثه تو اخرم و نافروشم
ولی ای گپ اکنیم آویز گوشم
گرگ زاده گرگ ابو در انتها ولو
خوت با دست خوت خوراک کنی نلوش

خاک جون مان لاشی پرور
به ما شاوا متلاشی پرپر
ضایع بودیم بخاطر ای سر خر
مقصر خومم اول آخر

ما که دست به خیریم و نون ادیم
ما به دشمن خو هم امون ادیم
سعی مکو ا تو چیزی در نتات
مستقیم نابو به سمت تو هیچ صراط
نه که کلیشه‌ن ، همه پی ریشه‌ن
باشتا چیزی بگمت که تازگی شَن
با ژنُ خونُ رگُ ممُ بپُ خاهُ بِرار
یا رنگ پوستِ جونُ چشمُ موُ شهرُ دیار
اصالت که هیچ شرف هم در نتا
تو که دگه شاملت نابو هیچ‌تا
تو اگی و ما رد ابیم دلمو گپن
سمت گِفتن؟ مُدلمو چپن
ما به ع*ن مودا فاز نوتلا
یه چرکویی مث تو ، بو الیزابلا
که گپ گپ خودی ،الا بلا
ما هم تو رکابیشیم فی سبیل الله
به جا ژل مغز بکو به خوت تزریق
مفتتم گرونن چند اَاَرزی
تا قبل مه ، نه خوت آدمری
نه حتی آدم اتدیده از نزدیک

خاک جون مان لاشی پرور
به ما شاوا متلاشی پرپر
ضایع بودیم بخاطر ای سر خر
مقصر خومم اول آخر